Sukces przed Sądem Najwyższym - Wyrok z 8 kwietnia 2026 r. (II CSKP 108/25)

Sąd Najwyższy uwzględnił zarzut kasacyjny kancelarii AXELO i uchylił wyrok Sądu II instancji w sprawie dotyczącej solidarnej odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie podwykonawcy.

Z satysfakcją informujemy, że wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2026 r. w sprawie o sygn. akt II CSKP 108/25, Sąd Najwyższy uwzględnił jeden z zarzutów skargi kasacyjnej wniesionej przez kancelarię AXELO Prawo i Podatki i uchylił wyrok Sądu II instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Sprawę prowadził r.pr. Ernest Szczęch z zespołu procesowego kancelarii AXELO.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła solidarnej odpowiedzialności inwestora za wynagrodzenie podwykonawcy robót budowlanych – zagadnienia uregulowanego w art. 647¹ § 1 Kodeksu cywilnego.

Mechanizm odpowiedzialności solidarnej inwestora stanowi jeden z fundamentalnych instrumentów ochrony podwykonawców w branży budowlanej. Zgodnie z jego założeniami, jeżeli inwestor wyraził – w sposób czynny lub dorozumiany – zgodę na realizację określonego zakresu robót przez podwykonawcę, odpowiada solidarnie z generalnym wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia należnego temu podwykonawcy.

W niniejszej sprawie podwykonawca dochodził od inwestora zapłaty wynagrodzenia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych, powołując się na przepisy ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Kluczowe rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy przesądził, że inwestor odpowiadający solidarnie za wynagrodzenie podwykonawcy na podstawie art. 647¹ § 1 k.c. jest zobowiązany do zapłaty wyłącznie odsetek ustawowych za opóźnienie (art. 481 § 1 k.c.), a nie odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych (art. 7 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych).

Sąd Najwyższy wskazał, że odpowiedzialność inwestora wobec podwykonawcy ma charakter gwarancyjny i wynika z ustawy – nie z umowy łączącej inwestora z podwykonawcą. Skoro między inwestorem a podwykonawcą nie istnieje stosunek zobowiązaniowy w rozumieniu ustawy o transakcjach handlowych, brak jest podstaw do stosowania wyższej stopy odsetek przewidzianej w tej ustawie.

Znaczenie wyroku dla branży budowlanej

Wyrok Sądu Najwyższego z 8 kwietnia 2026 r. stanowi istotną wskazówkę interpretacyjną dla całej branży budowlanej:

Dla inwestorów:

1. Ograniczenie kosztów odsetkowych – w sporach z podwykonawcami inwestorzy mogą skutecznie kwestionować żądania zapłaty odsetek w transakcjach handlowych, powołując się na przedmiotowe orzeczenie.
2. Zmniejszenie ryzyka finansowego – przy wielomilionowych kontraktach różnica 4 punktów procentowych stanowi realną kwotę.
3. Argument w negocjacjach ugodowych – świadomość tego orzeczenia może wpłynąć na korzystniejsze warunki ugodowego zakończenia sporów z podwykonawcami.

Dla podwykonawców:

1. Weryfikacja roszczeń odsetkowych – formułując roszczenia wobec inwestora z tytułu odpowiedzialności solidarnej (art. 647¹ k.c.), podwykonawcy powinni uwzględniać, że sąd może zasądzić jedynie odsetki ustawowe za opóźnienie.
2. Rozróżnienie podstaw odpowiedzialności – roszczenie wobec generalnego wykonawcy (z umowy) może obejmować odsetki w transakcjach handlowych, natomiast roszczenie wobec inwestora (z ustawy) – jedynie odsetki ustawowe za opóźnienie.
3. Strategia procesowa – podwykonawcy powinni precyzyjnie formułować żądania odsetkowe w zależności od tego, czy kierują roszczenie do generalnego wykonawcy, czy do inwestora.